يتدلى القمر كعملة فضية في سماء مخملية. تتلألأ النجوم كعيون يقظة بعيدة. بطانياتك عش ناعم ومريح. إنه الوقت المثالي لقصة. قصة تبدأ بكلمات سحرية… ذات مرة. هذه الكلمات تعد بمغامرة لطيفة. إنها تعد بحكاية تنتهي بـ "عاشوا في سعادة وهناء إلى الأبد"، وهي مناسبة تمامًا للرؤوس النعسانة. يعرف الكثيرون الحكايات القديمة، ولكن الليلة سنشارك واحدة بطريقة جديدة وسلمية. إنها قصة مثالية قبل النوم للأطفال في سن الخامسة الذين ينمون أذكياء ولطفاء. إنها حكاية عن ثلاثة خنازير صغيرة، وبيوتهم، ومشكلة كبيرة وعاصفة. لنبدأ قصتنا، تمامًا كما تفعل العديد من قصص ما قبل النوم الخيالية الرائعة…
ذات مرة، في مرج أخضر مشمس، عاشت خنزيرة أم وثلاثة خنازير صغيرة. كانت الخنازير الصغيرة جميعها عزيزة جدًا، لكن كل منها كان مختلفًا تمامًا. أحبتهم الخنزيرة الأم كثيرًا. لكن الوقت قد حان لهم لبناء منازل خاصة بهم.
"أبنائي الأعزاء"، قالت. "لقد حان الوقت للخروج إلى العالم. تذكروا أن تكونوا لطفاء، وحكماء، وأن تبنوا منزلًا قويًا وآمنًا."
كان الخنزير الصغير الأول مرحًا جدًا، لكنه أحب اللعب. لم يرغب في العمل لفترة طويلة. رأى مزارعًا يحمل عربة كبيرة من القش. "مثالي!" فكر. "القش خفيف وذهبي. يمكنني بناء منزلي في لمح البصر!" طلب من المزارع بعض القش. أعطاه المزارع كومة كبيرة.
بدأ الخنزير الصغير الأول في البناء. غنى أغنية صغيرة أثناء عمله. "القش خفيف، القش مشرق، ابني منزلي بضوء الصباح!" وش، وش، كومة! في فترة ما بعد الظهر فقط، انتهى منزله المصنوع من القش. كان لونه ذهبيًا جميلًا. رقص في الداخل. "انتهى! الآن يمكنني اللعب طوال اليوم!"
كان الخنزير الصغير الثاني أكثر تفكيرًا بعض الشيء. لكنه أحب أيضًا أن ينهي بسرعة. رأى حطابًا يحمل كومة من العصي. "آه!" فكر. "العصي أقوى من القش. وما زالوا يبنون بسرعة!" طلب من الحطاب بعض العصي. أعطاه الحطاب حزمة كبيرة.
بدأ الخنزير الصغير الثاني في البناء. غنى أغنية صغيرة أثناء عمله. "العصي قوية، العصي طويلة، ابني منزلي بأغنية سعيدة!" نقرة، نقرة، كومة! في يوم واحد، انتهى منزله المصنوع من العصي. بدا قويًا وأنيقًا. ابتسم. "انتهى! الآن يمكنني الاسترخاء."
كان الخنزير الصغير الثالث هو الأكثر تفكيرًا على الإطلاق. تذكر كلمات والدته عن منزل قوي وآمن. رأى رجلاً يحمل عربة مليئة بالطوب الأحمر الثقيل. "الطوب هو الأقوى"، فكر. "سيستغرق الأمر وقتًا أطول، لكنه سيكون آمنًا." طلب من البناء طوبًا وملاطًا. وافق البناء على المساعدة.
بدأ الخنزير الصغير الثالث في البناء. كان عملاً شاقًا. جاء أشقاؤه للعب. "تعال والعب معنا!" نادوا. "سيستغرق منزلك إلى الأبد!"
لكن الخنزير الصغير الثالث ابتسم فقط. "سألعب عندما يكون منزلي آمنًا"، قال. غنى أغنية بطيئة وثابتة أثناء عمله. "طوبة طوبة، صفًا صفًا، سينمو منزل آمن وقوي وينمو." طقطقة، نقرة، كشط. عمل لعدة أيام. أخيرًا، انتهى منزله المصنوع من الطوب. كان صلبًا ودافئًا. كان لديه باب قوي ومدخنة قوية. شعر بالفخر والأمان في الداخل.
الآن، في نفس الغابة، عاش ذئب. هذا الذئب لم يكن لئيمًا، لكنه كان فضوليًا جدًا جدًا. وأحب أن ينفخ الأشياء. أحب أن ينفخ في ساعات الهندباء. هووووش! أحب أن ينفخ في الأوراق المتساقطة. وش! في أحد الأيام، رأى منزل الخنزير الصغير الأول المصنوع من القش. بدا خفيفًا وذهبيًا جدًا. اعتقد الذئب أنه سيكون من الممتع أن يرى ما إذا كان بإمكانه جعله يتأرجح.
هرول إلى منزل القش وطرق على… حسنًا، لم يكن هناك باب، مجرد فتحة. "أيها الخنزير الصغير، أيها الخنزير الصغير! دعني أدخل!" نادى.
نظر الخنزير الصغير الأول. رأى الذئب الكبير. "يا إلهي! ليس بشعر ذقني!" قال. "هذا منزلي."
"إذن سأهب… وسأهب… وسأهب على منزلك!" قال الذئب، معتقدًا أنها لعبة. أخذ نفسًا عميقًا. هووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووو